اصلا زبان چیه؟ به چه درد میخوره؟
زبان مجموعه ای از قراردادهاست بین جمعیت ها برای راحت
تر ارتباط برقرار کردن،
خیلی مهمه، برای " (راحت تر) ارتباط برقرار
کردن "
چرا تمامی اوراق دولتی و حقوقی که تو ایران
استفاده می شه پر از کلمات نامحسوس و بیگانه ی عربیه؟
چرا تو تمامی اوراق و اسناد دولتی و حقوقی این
مملکت سعی شده از بیانی سخت و سنگین برای ارائه استفاده بشه؟
شما از دفترچه کنکور و دفترچه نظام وظیفه بگیرید
تا قولنامه ها و اسناد و نامه هایی که جنبه ی حقوقی و دولتی دارن، نمیدونم چرا؟
ولی انگار عمداً تو همشون سعی شده از بیانی سنگین و پیچیده استفاده بشه، از کلمات
غریبی که شاید فقط تو شاهنامه بشه پیداشون کرد.
البته شما به خودت نگیر، من میدونم شما جزو ادبا
هستی، و تازه داری مسخره میکنی که، کجای اینایی که گفتم سخته؟ و خود من بی سوادم
که اینجوری فکر میکنم؛
ولی باید دونست که تو این کشور همه مثل شما ادیب
نیستن، بی سواد هم مثل من زیاد داریم، که خیلی سر و کار داره با این روال اداری
کشور، که سراسرش پر از این نوع ادبیات سنگینه، و از این موضوع رنج میبره،
اساس وجود زبان برای راحتیه ارتباط برقرار کردنه،
اما الان برعکس شده،
زبان فارسی خیلی شیرینه، اما چرا الان تو صحبت های
عادی از بسیاری از کلماتی که زمان کوروش و داریوش کاربرد داشتن استفاده نمیشه؟ مگه
اونا فارسی حرف نمیزدن؟
به خاطر اینکه ماهیت زبان، ایجاد راحتی برای
ارتباطه
به مرور هم کلمات به روز شدن و ساده و ساده تر
این رشد کردن زبان، مخالفتی با شیرینیش نداره هیچ،
جزو اساسی ترین شیرینی هاش هم هست،
ساده شدن و راحت تر شدن شیرین نیست؟ چرا به اسم
شیرین بودن زبان فارسی از کلمات سخت و سنگین استفاده میشه؟
والا من که تو جوابش موندم !!!